|
Haarlems vergeten station |
|
Station Rijksstraatweg |
|
Bouwblog |
Bloed, zweet en parels |
|
Wij, Christiaan Rasch en Anneke Mels, hebben van juni 2007 tot en met april 2009 met veel passie, energie, de nodige tegenslagen, maar ook veel voldoening van een verwaarloosd stationnetje ons paleisje gemaakt. Op deze blog lees je over onze avonturen. Je kunt dit onderdeel van boven naar beneden lezen of van beneden (2007) naar boven (heden) |
14 oktober 2009 |
Thuis |
21 mei 2009 |
Wassen, plassen, tandenpoetsen, en... |
|
Het kan nu allemaal, en ook allemaal tegelijk! Wat een heerlijk geluid: de wasmachine zoemt het bouwstof van onze kleren, de droger blaast alles droog. En wat een heerlijk gevoel: Chris staat zicht te scheren met warm water en neem ik een lekkere warme douche zonder gillend en rillend onder een koude straal te staan. Luxe, ik kan niet anders zeggen!! En ja, het langverwachte eerste badbezoek heeft ook plaatsgevonden. Helaas, het kon niet door de beugel om hier een foto van te maken. Met z'n tweetjes badderen past heerlijk, maar daar een nette foto van maken gaat toch echt niet ;-). |
21 mei 2009 |
Op een onbewoond kookeiland |
|
De keukenkastenwand stond er al een tijdje (want die werd omtimmerd/ingebouwd met stucwerk daartegen), maar nu was het toch echt tijd om het kookeiland te gaan bouwen. Ondanks de constructie van de KVIK-kastjes hebben Hans en ik er toch een behoorlijk stevig eiland van kunnen maken. En dat mocht ook wel, want enkele weken geleden stond de firma Pipello plots op de stoep, met een wagen vol hout, cement en wat marmerkorreltjes in de juiste kleuren: oftewel: Terazzo-kunstenaars aan het werk! Terazzo (in het Nederlands Granito) zijn die mooie gespikkelde werkbladen die je aan het begin van vorige eeuw veel zag. Dus was de keuze voor ons snel gemaakt. En als na een week uitharden de slijptol wordt gezet in die grauwe grijze cementmassa en daar een blad met leven, karakter en de juiste kleuren onder tevoorschijn komt: fantastisch! |
10 mei 2009 |
Fanmail |
|
En dan ben je net verhuisd en wordt je verrast door een mooi bosje bloemen van een buurtbewoner die altijd haar hondje uitlaat in de straat, omdat ze zo geniet van wat wij aan het doen zijn. Te gek! |
30 april 2009 |
De lang verwachte verhuizing! |
|
Als je student bent geweest, heb en ben je regelmatig verhuisd. De ene keer is dat echt een feestje, en de andere keer verbaas je je over de matige voorbereiding: veel zaken zijn nog niet ingepakt, het is onduidelijk wat meegaat en wat achterblijft, etc. |
2 maart 2009 |
Vloer herstellen |
|
De houten plankenvloer op de benedenverdieping heeft afgelopen weken zijn laatste herstel werkzaamheden ondergaan. De grotere gaten zijn professioneel hersteld door Chris en Hans. Chris maakte met de bovenvrees de gaten rechthoekig en vlak en Hans heeft deze gaten opgevuld met perfect passende stukjes. En dan bedoel ik ook perfect! Niet alleen qua maat, maar ook qua patroon. Soms moet je echt zoeken om te zien waar de vloer hersteld is. Inmiddels is de hardwax aangebracht en de vloer glimt als een spiegel. Al die uren zijn het wel waard geweest! |
1 maart 2009 |
De renovatie van de schouwtjes |
|
De schouwtjes, ja, dat is een verhaal apart. Het schouwtje in de wachtkamer heeft het ook zwaar te verduren gehad. Het stond er nog wel, maar iemand heeft in de jaren 70 gedacht dat het toch echt mooier was om over de mooie groene geglazuurde bakstenen van die mooie steenstrips te plakken. Dat was vast diezelfde persoon die ook vond dat een kachelpijp door het tegeltableau wel modern stond... Ook dit schouwtje is vertroeteld door onze huis-tegelzetter: Ed heeft er weer een prachtig geheel van gemaakt met de groene geglazuurde tegeltjes! En het was een puzzel, die ronde boog en al die hoekjes in verstek. Ed nam zelfs huiswerk mee om thuis de puzzel te gaan zagen! |
12 februari 2009 |
Je zou er trek van krijgen |
|
Spinazie met room en een kopje cappuccino… Klinkt best lekker, zo'n Italiaans diner, na al die maanden Chinees en stoommaaltijden.... Maar het is geen menu (de keuken is nog niet open), maar het recept voor de mooie, stijlvolle kleuren die we op de muren hebben gesmeerd in de wachtkamer. De kleuren doen ook de mergelwitte lijsten er mooi uitspringen. Het plafond is ook een meesterwerkje geworden, met mooie plafond sierlijsten en een perkje voor de lampen. Even wat facts en figures: De benedenverdieping bevat 100 meter aan zij-lijsten, 100 meter aan sierrandjes, plankjes en latjes en zo'n 15 meter vensterbank. Natuurlijk allemaal op de milimeter replica's van de originelen. Gelukkig zijn er ook de nodige originelen door ons en door (schoon-)ouders Ed en Lon vakkundig hersteld. |
31 december 2008 |
Entree ! ! ! |
|
Eigenlijk had het stationnetje geen echte entree. Wel vele ingangen: de achterdeur (die eigenlijk officieel de voordeur was), de deur voor de stationschef (aan de voorkant in het midden van het pand), de toegangsdeuren voor de treinreizigers (de openslaande deuren aan de achterkant van de wachtkamer), de "uitgangsdeuren" die langs het loketje leidde naar het perron (de openslaande deuren onder de luifel), en ja, de ingang bij het klompen hok voor het dagelijkse gebruik. Maar ja, om nou te zeggen dat er een echte entree was, ...nee. Dus hebben we die maar zelf gemaakt. Hans en Chris hebben hard nagedacht en een portaal ontworpen en met eigen handen van vele latten en balken in elkaar gezet. Leuk en vleiend zijn natuurlijk de vele reacties van mensen die denken dat het origineel is…. |
|
Eindelijk is het zo ver. We noemen ons plekje niet meer "het huis", maar "thuis". Het is geen plek meer waar alleen maar hard gewerkt wordt,geschaft en een bakkie wordt gedronken, maar een plek van thuiskomen, relaxen, lekker dineren, badderen, een leuk spelletje spelen en vrienden en familie ontvangen. Kortom, echt thuis! We hebben in de afgelopen 2,5 jaar dingen gedaan die we bijna weer vergeten zijn, en die we soms ook niet gedacht hadden te (kunnen) doen. Als we nu terug kijken naar onze foto's van toen we het kochten, dan verbaas ik me ook wel een beetje over ons grenzeloos enthousiasme en vertrouwen in onszelf. We zijn dan ook super trots op het eindresultaat. En dit resultaat was niet mogelijk geweest zonder al jullie steun. Hans: bedankt voor je eindeloze inzet en al je ongelooflijke handigheid met hout. Eigenlijk zouden we hier en daar wat bordjes moeten ophangen met je mooiste spreuken: Rond is stront, meten is weten, goed is goed genoeg, enz. Loes: wat een heerlijkheid on na een dag hard klussen bij jou aan tafel te mogen schuiven voor het eten. Bedankt dat je ons van energie hebt voorzien. En dankzij jouw gordijnen kunnen we elke nacht lekker in het donker slapen. Ed: slopen, metselen, electra, tegels zetten, voegen, er is niets wat je niet kunt en je bent er altijd geweest om ons te helpen. Lon: Zo moeder zo dochter, zou ik zeggen; mijn schildermaatje. Bedankt dat je me met al die meters hebt geholpen. Daniel: Je staat altijd klaar om te helpen, met slopen, sjouwen, bakkie vol puin rijden, of advies geven, en gewoon gezellig onze vriend zijn. Dank je wel! En alle andere familieleden en vrienden die ik niet genoemd heb, bedankt voor jullie steun, vertrouwen, kritische blik en gezelligheid. En alle 14.000 blog-lezers: bedankt voor jullie klikken en reacties: het was iedere keer weer leuk om te lezen dat andere mensen er ook van genieten! |
|
Kent u die uitdrukking? 'Dat mag ik niet van mijn vrouw!'. Een uitdrukking die je regelmatig hoort bij menige mediamarkt of autoshowroom. Bij ons ligt dat iets anders: Ik mag van Anneke namelijk geen locomotief kopen. Natuurlijk, iets kleins voor in de tuin of de spelletjes'zolder', dat mag vast. Nee, ik bedoel een echte diesellocomotief uit de jaren '30. Laatst stond er nog een te koop op marktplaats, maar Anneke sprak een streng veto uit. Wellicht als de hele renovatie klaar is en duidelijk is hoeveel budget we nog hebben (of hoe groot het begrotingstekort is), dan kunnen we er voorzichtig over praten. Tot die tijd moeten we het doen met grappige accessoires, mooie lantaarntjes aan de gevel, een stationsklok of wat emaillebordjes. Ondertussen spaar ik rustig door voor een echte locomotief. En anders nemen we toch geen sauna, Anneke?
|
12 december 2008 |
Dat mag niet van mijn vrouw! |
21 november 2008 |
Wiskunde of tegelen? |
|
Eén van onze Poolse mannen, Arthur, had de schone taak gekregen om de toiletten en badkamer te betegelen. Ach, tegelen, denk je dan, waarom doe je dat niet gewoon zelf? Is toch niet zo moeilijk?!
|
|
Our Polish plaster experts, Matheus and his men, have been quite busy in our house. They have plastered the first floor -not an easy task, considering the many high ceilings at their various angles-, and they have done the ground floor as well. |
20 nevember 2008 |
The Plastermasters |
18 november 2008 |
Voorbereiding voor de stukadoors |
|
Ter voorbereiding op de stukadoors hebben we de laatse 2 weekenden hard gewerkt aan het plaatsen van lambrisering in de wachtkamer en de gang en het reconstrueren van het houtwerk van het schouwtje in de wachtkamer. Wonder boven wonder wisten we alle stukjes hout nog bij elkaar te vinden, ondanks dat de houten omtimmering van de schouw vele malen verhuisd is in het afgelopen jaar. Hans heeft weer een mooie puzzel in elkaar gezet! |
|
Het project van de afgelopen tijd: de badkamer. Zelf de rachels plaatsen, de isolatie vastnieten, groene gipsplaten schroeven, verlichting in het plafond zetten...dat is toch echt wel een hele klus. Veel hout, schroeven, geduld en af en toe wat gemopper... Maar, toegegeven, het geeft enorm veel voldoening om te kunnen zeggen dat we dit zelf gedaan hebben...en nog netjes ook! Toen het stukwerk gedaan was leek het ineens meer op een badkamer ipv op een groene kamer voor licht gestoorde mensen die wel wat rustige kleuren kunnen gebruiken. |
7 november 2008 |
Onderdompelen in een warm bad… Bijna! |
17 oktober 2008 |
Zo glad als een babyhuidje |
|
Vorig jaar winter hebben we besloten dat we de houten vloer op de begane grond zouden behouden en er geen plaatje van een houten plank overheen zouden gaan leggen. Groot materieel gehuurd: een bandschuurmachine die meer wat weg had van een rollator die er met de patient vandoor gaat ipv andersom. Maar Chris wist hem te temmen en na vele malen heen en weer gelopen te zijn in alle ruimtes, kwam er een supermooie, bruin-rode vloer te voorschijn. De moeite waard dus!! |
5 oktober 2008 |
Draad en doos |
|
Het zenuwstelsel van het huis was reeds lang geleden chirurgisch verwijderd en het werd tijd om daar weer wat aan te doen. Dus hebben we onze eigen electra-specialist in huis gehaald: Ed. We zien de kerstlichtjes al branden! |
3 augustus 2008 |
Op weg naar een warm bad! |
|
De installatie van water, gas en riolering is in volle gang. De infrastructuur van de badkamer is zelfs al klaar en de vloer wordt binnenkort dichtgestort met beton. |
3 augustus 2008 |
Zo goed als oud, maar dan nieuw |
|
Hans en Chris hebben alle creativiteit en handigheid uit de kast gehaald en het resultaat is super: rondom alle raampartijen op de bovenverdieping zitten prachtige, gloednieuwe, exacte replica's van de oude sierlijsten (architraven, voor degene die graag een kluswoord bijleren...). |
3 augustus 2008 |
Een kloddertje mergelwit hier… en monumentengroen daar |
|
De laaste weken zijn 3 professionele schilders van onze Poolse vriend Sylwester week en weekend bezig geweest om de buitenkant van het huis om te toveren tot een plaatje! Ze hadden veel werk aan het verwijderen van tientallen dikke lagen verf, maar wat daaronder vandaan kwam was hout dat bijna overal nog prima in orde was. |
31 mei 2008 |
Spaceroom |
|
Anneke vond het nodig om de slaapkamer volledig in aluminium folie in te pakken... Wel lekker rustig... En lekker warm blijft het ook. Met een isolatiewaarde van over de 3, hoeven Anneke en Chris niet te rillen in hun bed in de winter en drijven ze ook hun bed niet uit in de zomer. En...mocht je Anneke en Chris toch willen bellen, dan moet je gewoon wachten tot ze uitgeslapen zijn! |
|
Vele uren balanceren op ladders en stijgers, trotseren van wind en zon, heeft geleid tot strak geschilderde gevels in Zandsteengeel met een Drents-bruine spatrand en glimmend Mergelwitte kozijnen en Monumentengroene raampjes met klassieke zinken hemelwaterafvoer. Iedereen die voorbij fietst verrrekt zijn nek om te kijken. De schilders vertelden dat elke dag wel 2 mensen zijn komen kijken en gevraagd hebben naar het huis... Jammer voor hun: het huis is niet te koop! |
3 mei 2008 |
Hoofdpijndossier: Tegeltableau |
|
Na tientallen jaren verwaarlozing en mishandeling door en gevelkachelpijp, was het tegeltableau aan een opkikker toe. Chris heeft het tableau een lekkere schrobbeurt gegeven en het knapte zichbaar op. Nu is pas goed te zien hoe mooi het tegeltableau is! Nu nog op zoek naar een tegelbakkerij die de gapende wond kan dichten om zo het tableau in volle glorie te herstellen en een budget hiervoor. Helaas zijn onze subsidieverzoeken allemaal afgewezen en dat betekent dat we voor de beperkte restauratie gaan in plaats van de volledige. Waarschijnlijk wordt dan slechts een tiental tegeltjes nagebakken en blijft de rest zoals het is of met emaille of verf aangestipt. |
31 mei 2008 |
Nutsbedrijven drive you nuts! |
|
Veel tijd gaat op in de portefeuille 'nutsvoorzieningen'. In sommige perioden had Chris wekelijks contact met de afdeling rioleringen. Dan zou er wel riool komen, dan weer even niet, nu weer wel, maar later en nemen 'we' de buren meteen mee.... Naschrift: Het aantal nutsbedrijven, aannemers, storingsdiensten dat inmiddels ons erf of de openbare weg voor ons heeft open gelegd, is niet meer te tellen. Net als het aantal keren dat we zonder stroom zaten ‘omdat het regende in de straat’ of er iets was met het transformaterhuisje . Het goede nieuws: Alle verwaarloosde kabels en lekkende stroomdraden in de straat zijn inmiddels aangepakt, de rioolput is operationeel, er is weer kabeltelevisie mogelijk, ook hier is snel internet neergelegd in onze vergeten straat en alle storingen zijn voorbij. Haarlem is weer een normaal werkende straat rijker. Zucht. |
1 mei 2008 |
Monumentengroen en mergelwit (vanzelfsprekend!) |
|
Zelfs met een deuren-arme inrichting zijn er nog veel deuren op te knappen (of liever gezegd: te restaureren). Een volgende fase is aangebroken: De deuren, kozijnen en raampjes van de koekoek, het keldertrapgat, het benedentoilet, de toekomstige badkamer en het trapgat krijgen een kleurtje. De kozijnen worden mergelwit en de deuren en ramen monumentengroen. Terwijl Chris zich waagt aan het meesterstuk -de voordeur- , is Anneke op grote hoogtes bezig. En wat een verschil: het wordt echt mooi! Dit is heerlijk, zichtbaar en dankbaar werk en dat geeft enorm veel voldoening na al die maanden voorbereiden. Voor de feitenfreaks: We gebruiken -na uitvoerig advies van Marwijn en Syl, neven van Chris die professioneel schilder zijn- Sikkens Rubol SB in historische kleurstellingen. Een mooie vloeiende professionele verf die grofweg twee keer zo lang meegaat, maar die wel moeilijker aan te brengen is dan een bouwmarktsmeerseltje. Een druiper of zakker krijg je eigenlijk niet goed meer weg, omdat de verf relatief langzaam uithard. Marwijns simpele commentaar: 'een druiper? dat moet je dan ook niet doen.....'
|
30 april 2008 |
De vlag mag uit! |
|
.Zoveel redenen om de vlag uit te hangen: 4) Omdat we 5 dagen achter elkaar konden klussen en het mooi weer zou worden om te schilderen 5) Omdat we nog steeds blij zijn met ons stationnetje Of toch stiekem omdat het Koninginnedag is?! Naschrift: achteraf bleek dat onze verhuizing nog een jaar op zich zou wachten, maar dat wederom de vlag uit mocht op een Koninginnedag! |
29 maart 2008 |
De kozijnen zijn klaar! |
|
En wat is het mooi geworden! Het huis heeft ineens een ander gezicht gekregen, en wel een gezicht uit het verleden. De openslaande deurpartijen van de wachtkamer zijn terug in volle glorie en de voordeurpartij (die vroeger de toegang voor de "chef" was) is weer prachtig hersteld. En dat alles voorzien van de modernste hang- en sluittechnieken en heerlijk warm dubbel glas. En dat viel deze week samen met de start van de isolatie van het dak en de wanden van de verdieping. De rachels zijn in record tempo geplaatst, terwijl Chris en Anneke welverdiend een weekje op Tenerife waren: Het is gelukt om een week niet over het huis te praten en te "relaxen". De geest heeft lekker uitgewaaid op de hoge bergen van Tenerife, de beentjes moesten wel hard werken! Maar helaas: toen we terugkwamen bleek de hele verdieping geïsoleerd en betimmerd te zijn…. met de verkeerde materialen! Lastige gesprekken met de bouwers, expertopinie van de importeur van isolatiematerialen en vastgehouden aan de conclusie: alles moet er uit en je begint maar overnieuw met de juiste materialen. Drie manweken en een vrachtwagenlading isolatiemateriaal down the drain. Je kunt niet eens een weekje op vakantie... |
10 maart 2008 |
Loopgraaf in oorlog |
|
de strijd tegen het kruipruimte-zand werd weer bikkelhard uitgevochten, dit keer door een team met Harmen als aanvoerder. Kruiwagen na kruiwagen moesten dit keer het veld ruimen, een strijd die met beter moraal werd uitgevochten, dan die keer met Jolanda en Patrick ;-). Het eindresultaat: als de echte oorlog begint, kunnen wij vanuit de trapkast tijgeren naar zowel de wachtkamer als de hoofdentree via een mooie brede loopgraaf, Harmen: thanx! |
9 maart 2008 |
Balkenpirouette |
|
Waar we vroeger het heel wat vonden als we een verrotte vloerbalk tegen zouden komen, zo nuchter en efficiënt loopt dat nu: Even 'shit' roepen, als je merkt dat je schroevendraaier niet alleen in je balk prikt, maar er diep in gaat, een rondje draait in de balk, met pirouette en achterwaartse tjiftjaf er weer uit komt; vervolgens meet Christiaan de balk netjes op (Anneke staat meettechnisch nog steeds onder curatele na De Nodige Meetincidenten) en hakt de oude boel er uit, springt Anneke in de auto om 3 balken te halen en een pot heerlijk giftige maar stemmig oranje gekleurde loodmenie, hakt Christiaan de funderingsstenen ter plekke weg en zodra Anneke terug is, worden de balken gemenied en op de funderingslaag geplaatst die door metselaar Anneke weer professioneel aangemetseld wordt. In een halve dag gefixt! Tot slot heeft Hans zijn oude beroep weer kunnen uitoefenen: Inmiddels zijn onze beide trappen weer helemaal opgeknapt (technisch dan, het ziet er nog niet uit;-): Een kapot stootbord is gerepareerd en drie afgebrokkelde tredes zijn professioneel aangezet. En hoewel Hans een reputatie heeft met krakende trappen, zijn die van ons (letterlijk) muisstil! |
26 februari 2008 |
Knaagdierdicht |
|
Daarnaast is de vloer op de begane grond weer volledig dicht en zijn alle gaten netjes hersteld. De laatste plankjes waren wel taai...ze zijn letterlijk met een beetje bloed, wat zweet en een traan van blijdschap erin getimmerd. Zowel de planken als de vingers van de Daniel en Chris maken het goed. Bezoekuren zijn tussen....... |
20 februari 2008 |
Zandbak open, zandbak dicht |
|
De afgelopen weekenden is er hard gewerkt aan het gelijkvloers maken van de beneden verdieping. Eerst zijn de houten vloerplanken in het kantoor eruit gehaald door Hans en Chris. Vervolgens zijn alle planken schoongemaakt en ontdaan van spijkers en schroeven (Anneke haar specialiteit ondertussen). Daarna de enorme puzzel en pielklus om de planken er weer prachtig strak in te leggen. Met geduld en geweld is het Hans en Chris gelukt! De vloer ligt er weer mooi bij en struikelen is niet meer aan de orde! Ondertussen heeft de toekomstige slaapkamer ook een leuke verandering ondergaan. Het is al meer een "kamer" geworden, met een echt, hergebruikt, deurkozijn en een stevige muur. Met dank aan de "hoe-maak-ik-een-muurtje-van-gasbetonblokken-les" van Ed aan Anneke. |
17 december 2007 |
De wereld van historische bouwmaterialen |
|
Oude wasbakken, art-deco tegeltjes, ijzeren hekwerken, hele kerktorentjes, rare beelden van meters hoog, oude deuren, glas-in-lood ramen, lampen, bankjes, enz., enz.. Alles wat oud en origineel is en nog eventueel bruikbaar voor wie daar (iets wat te) veel geld voor over heeft, is te vinden bij historische bouwmaterialen bedrijven. Voor ons vooral een leuke inspiratiebron en "kijken, kijken, niet kopen". Heel veel mooie tegeltjes gezien, met patronen die we wel terug zouden willen laten komen in het station. Vooral de geometrische, strakke figuren met mooie rode kleuren spreken ons aan. Verder zijn we hard op zoek geweest naar een rooster voor de koekoek, maar dat is nog niet zo simpel gebleken. Wellicht gaan we zelf iets ontwerpen, geïnspireerd op het oude. We denken nog na over een leuk dolfijnenbeeldje in de tuin... |
16 december 2007 |
Het houtatelier |
|
Terwijl de aannemer het grove werk doet, zijn wij druk bezig met het opknappen van de kozijnen en ramen van de kelder, het toilet, en het trapgat van de kelder en de verdieping. Voorzichtig worden alle raampjes na ruim honderd jaar vastgezeten te hebben verwijderd en meegenomen naar ons houtatelier (lees: de eettafel in ons appartement). Daar worden ze kaalgebrand, behandeld met houtrotstop, hersteld met stukjes hout en twee-componenten houtvulmiddel, glad geschuurd, 2 maal in de grondverf gezet en indien nodig, voorzien van nieuw glas (vastgezet met "mierenwerpsterren") en gestopt met heerlijk nostalgisch ruikende stopverf. En het resultaat? Oordeel zelf maar! |
10 december 2007 |
De aannemer is aan het werk |
|
Het is zover: aannemer Jan Vet is begonnen met het wind- en waterdicht maken van ons station! Gaten in de gevel zijn gedicht, ondersteunende balken geplaatst (John legde even een balk van 120 kg op zijn schouder...geen man om ruzie mee te krijgen ;-) ) en het gaat maar door! Het is wel even wennen, iemand anders die aan ons station werkt, maar het is fijn om te zien hoe John vooruitgang boekt en om te weten dat Huub kritisch met ons mee denkt. |
16 december 2007 |
Sporen van de vorige bewoners |
|
Sporen van de vorige bewoners komen we natuurlijk constant tegen, al wordt het gelukkig steeds minder nu het huis vrijwel volledig gestripped is. Maar dit spoor is het bewaren meer dan waard! De naam van de laatste stationswachter, die 4 maanden na de opheffing van de spoorlijn blijkbaar tijd had om lekker te klussen in zijn huis en een nieuw vloerplankje op de verdieping heeft neergelegd. |
13 oktober 2007 |
Nog meer indringers |
|
Dachten we na 2 inbraken ons portie indringers wel gehad te hebben, hadden we er weer 2! De ene via de schoorsteen en de andere via de kelder: een vogel en een kikker. Chris heeft lekker achter de vogel aangerend en Anneke heeft de kikker gevangen (en nee, het is geen prins geworden). Beide indringers zijn weer vrij en blij. |
30 september 2007 |
Sporen van de vorige bewoners |
|
Het was weer eens een heerlijk dagje ouderwets stof happen en troep maken afgelopen zaterdag! Chris is als een bezetene met een hooivork het plafond van eeuwenoud stukwerk op riet te lijf gegaan. De achterkamer ziet er nu meer uit als een hooischuur... Leuk voor de paarden van de buren, maar wij dachten toch aan een ander soort bekleding... |
23 september 2007 |
Tegenslag 1 en 2 |
|
Ons humeur is even flink verpest door een tweetal inbraken in een week tijd. Jammer. |
30 september 2007 |
Sporen van de vorige bewoners |
|
Zoals een bergfietser bij de bocht kan denken: 'nu ben ik er echt bijna' en er dan vervolgens weer een nieuwe bocht verschijnt waarachter het hoogste punt zou kunnen liggen, zo werkt het ook bij slopen: regelmatig denk je: alles wat we uit het pand konden halen, is er nu wel uit. Maar dan is er nog wel een wandje, een vloer of natuurlijk: de schuur die er nog aan moet geloven. Aldus geschiede. Gelukkig leidde dit niet tot 'America's Funniest Homevideo'-achtige taferelen. Gelukkig, omdat Anneke natuurlijk niet snel genoeg was met de camera;-) Ondertussen was Pieter M bezig met een buitenmuurtje en legden Jenny en Anneke de laatste hoek van het dak bloot: Ook dit ging weer gepaard met het oud-Hollands 100 jaar stofhappen... |
12 augustus 2007 |
De bevrijding |
|
Het strippen van het pand is duidelijk in de laatste fase belandt: alle verlaagde plafonds zijn verwijderd, ook de tweede keuken is inmiddels verwijderd, op een klein stukje na dat gedurende de bouw toch wel handig is. Wat blijft zijn de 'details': het verder leeghalen van de tuin, het afvoeren van puin, het verwijderen van de laatste muur- en plafondlatten, het ontmantelen van een brei aan gas-, olie-, licht- en wateraansluitingen van een kleine eeuw, centimeter voor centimeter een kurkvloer er uit happen en meer van dat soort leuke 'details'. |
|
Zoals gebruikelijk werden ook nu weer de meest bijzondere momenten even vereeuwigd; het begint immers gebruik te worden dat zodra er een nieuwe opening is, een kast of deur die ontdekt wordt, er meteen een camera gepakt wordt. Zo ook deze zaterdag toen Daniel, Anneke en Christiaan het laatste asbest verwijderde en de lelijkste kachelpijp uit zijn lijden verloste. Deze (bovenste) foto is voor ons vergelijkbaar met het plaatsen van een vlag als bij de bouw van een nieuw pand het hoogste punt bereikt is: Eindelijk is die lelijke kachelpijp verwijderd uit ons mooie tegeltableau. Voor ons is de oude dame haar gezwel op haar neus kwijt. We hopen op een voorspoedig herstel. |
6 augustus 2007 |
Zo veel helpende handen: Bedankt! |
|
Vele schrootjes, zachtbordplaten en gipsplaten, bergen steen en hout zijn al los gekomen van het huis. Ons huisje is enorm afgevallen en lijkt al jaren jonger... Zoals de keuken op de verdieping, die Patrick iets te armoedig vond en hem daarom in rap tempo samen met Chris uit de weg geruimd. Maar niet alles gaat weg. Hans is zijn eigen houtfabriek begonnen in de wachtkamer om straks verantwoord aan recycling te kunnen doen. Jolanda en Femke zijn een composthoop van bramenstruiken begonnen: ze hebben al een heerlijke zitkuil in de tuin vrijgelegd waar vroeger bramen stonden. Al dat slopen gaat er niet altijd even zachtjes aan toe, zeker niet als Ed als een 18-jarige stevig aan de slag gaat! Gelukkig geen klachten gekregen, in tegendeel, Ed heeft er een jonge fan bij: Kilian...want zo'n grote boor heeft Bob de Bouwer toch echt niet! Lon is ook aan de slag gegaan met plantjes, maar dan anders. Plantjes verwijderen uit de koelkast wel te verstaan. En Loes voert ons allemaal weer bij na een dag hard werken. |
5 augustus 2007 |
Gevonden voorwerpen |
|
Slopen in een pand van bijna een eeuw oud levert natuurlijk altijd leuke en minder leuke verrassingen op. Een kleine greep uit de zaken die we de afgelopen maand tegenkwamen: |
24 juli 2007 |
Zo veel helpende handen: Bedankt! |
|
Afgelopen weekend zijn we met een groep enthousiaste vrienden en familie verder gegaan met het strippen van het pand en de bijbehorende tuin. Dat leverde natuurlijk mooie plaatjes op: Van Jos die gewapend met zeis zich als een magere Hein door de tuin bewoog: Immers, het achterste gedeelte van de tuin moest nog geëxploreerd worden. Helaas was na een uur de stand 0-1 voor de tuin en moest Jos met een gebroken zeis afdruipen. Daarnaast moest Daniel zich voorlopig gewonnen geven aan een badkamer en Marjolein aan een spijker (in haar voet),.... Het blijkt een taai en onuitroeibaar pand te zijn! Gelukkig zijn we ook niet voor een gat te vangen en zijn er stapels schrootjes afgevoerd, heeft Floris de kap van de zolder blootgelegd en zijn enorme struiken verdwenen dankzij Bart, Jolanda, Patrick en Femke en, de grootste verrassing: In een kamer kwamen dit weekend twee inbouwkasten, een schouw en twee deuren tevoorschijn van achter de gipsplatenbetimmering. Dit leidde direct tot nieuwe inrichtingsideeën die op dit moment in het ontwerp worden meegenomen. Zoals het er nu naar uit gaat zien, krijgen Loes, Bart en Daniel toch een beetje gelijk: we gaan dichter bij de oorspronkelijke functies van de ruimtes blijven: dus: eten in de eetkamer, slapen in de slaapkamer en wachten in de wachtkamer ;-) |
16 juli 2007 |
De eerste dag aan de slag |
|
Opvallend om te zien hoeveel zaken je meteen al op je eerste klusdag leert. Samengevat onze belangrijkste tips: We zijn benieuwd wat de tweede dag ons gaat brengen! |
16 juli 2007 |
Bij de notaris… dat het waar is! |
|
Zojuist zijn we officieel eigenaar geworden!!!! En nu voorzichtig met de breekijzers op onderzoek gaan: wat zit er onder dat plafond, is die muur dragend, wat komt er achter de schrootjes vandaan???? |
4 juni 2007 |
Het verlossende telefoontje |
|
Het laatste bericht was dat de commissie had ingestemd met de verkoop van het station, maar dat het besluit toch nog "afgehamerd" moest worden door de gemeenteraad op de vergadering van eind juni... Nog even geduld dus en nog even fingers crossed...dachten we... |
1 juni 2007 |
Zenuwen, dromen, wakker liggen |
|
Deze weken waren af en toe zenuwslopend: Immers, de gemeenteraad, B&W en een of andere commissie moesten zich er vervolgens nog over buigen om akkoord te geven op de verkoop aan ons en tegen het door ons geboden bedrag. En in die tussen tijd wachten, wachten, wachten. |
2 mei 2007 |
Het openen van de enveloppen |
|
Middels occulte rituelen hadden we de avond ervoor het definitieve bod bepaald: Een rond bedrag mocht het niet zijn, dat zou iemand anders ook kunnen bieden. Een te laag bod en we zouden zwaar spijt krijgen, galmde het advies van Vincent na. Een te hoog bod en we zouden ook spijt krijgen, zei de blik van Anneke. Nee, de 'rationele' aanpak van Christiaan bood uitkomst: Als dit pand zeker mooier is dan de laatste woning die het net niet geworden is (appartement in het Droste-complex), dan mogen we hier toch zeker een hoger bedrag voor neertellen? Dus vulden we het formulier in met een bedrag dat 1 euro boven de prijs van het Droste-appartement lag. |
16 april 2007 |
Zo snel verliefd? |
|
Vandaag zijn we voor het eerst in het stationspand geweest. Vaak hadden we dit pand zien staan, op weg naar Amsterdam, of eigenlijk: vooral 's avond bij het thuiskomen in Haarlem, want vanuit het oosten kun je 'm beter zien liggen. Meestal zag je het pand onbewust, stond je er niet bij stil dat het een stationnetje was. Soms wel, maar nooit wist ik het helemaal zeker. Het is immers een raar pandje en vooral: de spoorlijn naar Amsterdam ligt aan de andere kant van de weg en heeft daar altijd gelegen. Pas later leerden we over het bestaan van de haarlemmermeerspoorlijnen, een geschiedenis die ons is gaan boeien. |
